e-book egodziecka

Zaprenumeruj newsletter, a otrzymasz od nas bezpłatnie e-book pt. „Rozwój dziecka w pierwszym roku życia”

Zapisz się do newsletter'a
 
Reklama
newsletter

Porada dnia

Wydarzenia

Czytam egodziecka.pl

  • "Bardzo się cieszę, że powstał tak profesjonalny portal! Mogę tylko pogratulować."

    Anna z Mogilna

Reklama

Reklama

Partnerzy

Patronaty

Informacja

Portal Egodziecka.pl zaprasza na praktyki i staże studentów i absolwentów psychologii i pedagogiki, chcących współtworzyć wartościowe miejsce w Internecie, przeznaczone dla rodziców dzieci w wieku 0-10 lat. Szczegółowe informacje prześlemy zainteresowanym.
Prosimy o kontakt: kontakt@egodziecka.pl
Zapraszamy!

***   ***   ***
logo_polski_internet100_100

Po raz drugi startujemy w Konkursie Polski Internet!

Najnowsze na forum

Jak rozpoznać ryzyko dysleksji?

dodano: 11-01-2012
Już u małych dzieci pewien zespół cech może świadczyć o zagrożeniu dysleksją. Jak rozpoznać te ryzyko i kiedy warto udać się z naszą pociechą do specjalisty?

Chcemy, aby nasze dziecko było sprawne fizyczne, mądre, bystre, szybko i bezstresowo poznawało otaczający świat, a następnie dobrze uczyło się w szkole, by w efekcie bezproblemowo zdobyć gruntowne wykształcenie. Czasem jednak bywa tak, że nasza pociecha rozwija się wolniej, nieharmonijnie, „odstaje” od swoich rówieśników.

Zanim dziecko zacznie czytać i pisać

W klasie zerowej, czyli jeszcze w wieku przedszkolnym, do programu nauczania wprowadzono naukę czytania i przygotowanie do pisania. Aby nabyć umiejętność czytania i pisania, muszą u dziecka prawidłowo rozwijać się tzw. funkcje percepcyjno-motoryczne.
 W skład tych funkcji wchodzą:

•    funkcje językowe, wzrokowe, słuchowe, dotykowe, kinestetyczne (czyli odczuwanie ruchu)

•    motoryka ("duża", czyli sprawność ruchowa całego ciała oraz "mała", czyli sprawność manualna)

•    uwaga

•    pamięć

•    lateralizacja (czyli inaczej - stronność ciała, a więc większa sprawność i aktywność jednej strony ciała od drugiej np. prawej ręki, oka, nogi)

•    orientacja w schemacie ciała oraz w kierunkach w przestrzeni.

Jeżeli zatem dzieci, pomimo inteligencji w normie, dobrze funkcjonujących narządów zmysłów i właściwej opieki dydaktycznej i wychowawczej, wykazują wybiórcze zaburzenia rozwoju psychoruchowego, można podejrzewać ryzyko dysleksji.

Co to jest dysleksja rozwojowa?

Dysleksja rozwojowa - to specyficzne trudności w czytaniu (czyli dysleksja) i pisaniu (jeżeli dziecko ma problemy z pisaniem zgodnym z ortografią, mówimy o dysortografii, natomiast jeśli ma kłopoty w opanowaniu poprawnej, starannej formy graficznej pisma, mówimy o dysgrafii). Określenie "rozwojowa” podkreśla wiek, w którym problemy te występują, czyli w dzieciństwie, od początku nauki czytania i pisania.

O dysleksji rozwojowej mówimy w przypadku, kiedy niepowodzenia w nauce (pomimo pomocy udzielanej przez rodziców w domu oraz właściwej pracy nauczyciela w szkole) utrzymują się powyżej 8-9 roku życia. U młodszych dzieci z tego typu kłopotami można jedynie stwierdzić „ryzyko dysleksji”.

Ryzyko dysleksji

Dziecko z grupy ryzyka dysleksji nie musi stać się uczniem dyslektycznym. Korzystając z pomocy specjalistów można nadrobić (a przynajmniej skutecznie zmniejszyć) opóźnienia i dysharmonie rozwojowe, jeszcze przed podjęciem nauki szkolnej. Ryzyko dysleksji rozpoznać można na podstawie zaobserwowania charakterystycznych objawów w kolejnych etapach rozwoju dziecka.

Jakie czynniki sprzyjają dysleksji?

Pierwszymi sygnałami ostrzegawczymi są:

•    Dziecko urodziło się jako wcześniak lub/i z zagrożonej ciąży, skomplikowanego porodu.  

•    Po porodzie dziecko otrzymało 6 (lub poniżej) punktów w skali Apgar.  

•    Obciążenie genetycznie, czyli rodzice czy starsze rodzeństwo ma dysleksję.  

•    Opóźnienia w rozwoju mowy.  

•    Leworęczność.

W tych przypadkach rodzice powinni wykazać szczególną czujność i zwracać uwagę na to, jak rozwija się ich pociecha.

Symptomy ryzyka dysleksji w kolejnych fazach rozwoju:

I. Wiek niemowlęcy i poniemowlęcy (0-3 lat):


•    Dzieci nie raczkują lub mało raczkują.

•    Gorzej utrzymują równowagę w postawie siedzącej i stojącej.

•    Później niż rówieśnicy i niewyraźnie wypowiadają pierwsze słowa, zdania.

•    Późno zaczynają chodzić i biegać.

•    Są mało zręczne manualnie, nieporadne w samoobsłudze np. myciu rąk, ubieraniu się, jedzeniu łyżką.

•    Nie próbują same rysować (2 letnie dziecko powinno samo rysować linię, zaś 3 letnie – koło).

•    Są mało sprawne w czasie zabaw klockami.

II. Wiek przedszkolny (3-5 lat):

•    Mała sprawność ruchowa: dziecko słabo biega, ma trudności z utrzymaniem równowagi, np. podczas chodzenia po krawężniku. Jest niezgrabne w ruchach, ma kłopoty z łapaniem i rzucaniem piłki, źle funkcjonuje w zabawach ruchowych, z trudem uczy się jeździć na rowerze, nartach, łyżwach. Nie ma poczucia rytmu.

•    Mała sprawność ruchowa rąk: trudności i niechęć do samoobsługi np. zapinania guzików, zabaw manipulacyjnych (takich jak nawlekanie korali), źle trzyma kredki, rysując - za mocno lub za słabo je naciska.

•    Budowanie z klocków sprawia dziecku trudność. Maluch rysuje niechętnie (uproszczone, prymitywne rysunki). Nie umie narysować koła jako 3-latek, kwadratu i krzyża - jako 4-latek, trójkąta i kwadratu - jako 5-latek.

•    Zaburzenia funkcji wzrokowych: objawiają się kłopotami w składaniu obrazka pociętego na części, układaniu puzzli, układanek i mozaiki.

•    Opóźniony rozwój lateralizacji: nie dominuje jedna ręka, dziecko używa naprzemiennie obydwu.

•    Opóźniony rozwój mowy: dziecko nieprawidłowo wymawia głoski, posługuje się niewielką ilością słów, ma problem z budowaniem zdań, dłuższych wypowiedzi, często używa neologizmów (czyli mówi "swoim językiem”), przekręca, upraszcza wyrazy, ma problem z zapamiętaniem nazw (np. pór dnia, nazw posiłków), nie zapamiętuje krótkich wierszyków i piosenek, niepoprawnie stosuje wyrażenia przyimkowe "w, pod, na, nad, przed” itp.

•    Opóźniona jest orientacja w przestrzeni i schemacie własnego ciała: z końcem wieku przedszkolnego dziecko już nie powinno mylić się i mieć kłopotu ze wskazaniem prawej, lewej ręki.

III. Klasa "0" (6 - 7 lat) - wszystkie objawy jak wyżej oraz:


•    Kłopoty z samoobsługą: spowodowane są małą precyzyjnością ruchów rąk. Dziecko nie potrafi zawiązać sznurowadeł na kokardkę, używać nożyczek czy widelca.

•    Dziecko pomimo wielu ćwiczeń nieprawidłowo trzyma ołówek w palcach, w niewłaściwym kierunku kreśli linie pionowe (od dołu do góry) i poziome (od prawej do lewej).

•    Problemy dziecku sprawia rysowanie szlaczków, odtwarzanie figur i wzorów geometrycznych.

•    Maluch ma kłopoty z wyodrębnieniem elementów z całości (odszukaniem szczegółów różniących dwa obrazki), jak również składaniem elementów w całość (np. budowaniem według wzoru budowli z klocków, układaniem mozaiki), trudności z odróżnianiem kształtów i liter podobnych (m-n-u, l-ł-t, g-p-b-d).

•    Dziecko ma problemy z określeniem stosunków przestrzennych ("na, pod, za, przed, obok, wewnątrz, zewnątrz” itp.), ma trudności ze wskazaniem na sobie części ciała, gdy określa terminami prawe – lewe (np. prawa i lewa ręka, noga, ucho).

•    Malec przejawia trudności w orientacji w czasie np. określaniu pory roku, dnia, godziny na zegarze.

•    Nauka czytania sprawia mu duży kłopot, czyta bardzo wolno, najczęściej głoskuje i nie zawsze potrafi złożyć wyraz z głosek w całość. Przekręca wyrazy, nie rozumie przeczytanego tekstu.

•    Pierwsze próby pisania są nieudane, można zaobserwować, że dziecko często pisze litery i cyfry zwierciadlanie, odwzorowuje wyrazy, zapisując je od strony prawej do lewej.

•    Zaburzone funkcje językowe charakteryzują się wadliwą wymową, "przekręcaniem" trudnych wyrazów (przestawianie głosek i sylab , upodabnianiem głosek np. "sosa" lub "szosza"), błędami gramatycznymi, ubogim słownikiem, trudnościami z zapamiętywaniem nazw pór roku, dni tygodnia, wiersza, piosenki, więcej niż jednego polecenia w tym samym czasie.

•    Trudności w różnicowaniu głosek podobnych (np. z-s, b-p, k-g, t-k w wyrazach typu: "góra-kura”, "kosa-koza”, "biurko – piórko”, "taczka-kaczka”, są to zaburzenia słuchu fonemowego), trudności z wydzielaniem sylab i głosek ze słów, składaniem całego słowa z podanych sylab i głosek, rozpoznawaniem i tworzeniem rymów, wyklaskiwaniem rytmów.

Pamiętajmy – wymienione wyżej objawy powinny wzbudzić naszą czujność i skłonić do wizyty u psychologa lub pedagoga terapeuty, bądź w gabinecie logopedycznym.

Rozpoznane ryzyko dysleksji i podjęte odpowiednie kroki, mogą skutecznie zapobiec trudnościom w czytaniu i pisaniu.
 

Anna Tońska-Szyfelbein
- neurologopeda, logopeda wczesnej interwencji, pedagog terapeuta

playdoh_ego
Opublikowane w: Zaburzenia
Słowa kluczowe:

Dodaj komentarz

Ciekawe książki

Pracownie i gabinety

Gabinety i poradnie psychologiczne, ośrodki pomocy i centra rozwoju. Jeśli szukasz wsparcia, pomocy psychologa, pedagoga czy logopedy, sprawdź w naszej bazie, wybierając odpowiednie województwo.

Jeśli prowadzisz poradnię, gabinet psychologiczny lub w inny sposób wspierasz dzieci, rodziców, rodziny i chcesz zaistnieć w naszej bazie, napisz: kontakt@egodziecka.pl

Co, gdzie, kiedy - Qlturka.pl

  • Teatr Baj Pomorski zaprasza małych widzów w styczniu na przedstawienia: „Przypadki doktora Bonifacego Trąbki", „Przytulaki", „Wschód i zachód słonia" oraz „Dzieci z Bullerbyn".
  • Teatr Lalki i Aktora w Wałbrzychu w styczniu pokaże przedstawienia: „Władca Skarpetek", „Calineczka", „Czerwony Kapturek", „Kopciuszek" oraz „Och, Emil!".
  • Działający od dwóch lat przy Teatrze Lalek ,,Pleciuga", prowadzony przez Agnieszkę Dolecką Teatr Tańca dla dzieci, poszerza swoją działalność. Teatr zaprasza na zajęcia wokalne i taneczne. Polecamy!

Warto przeczytać - Qlturka.pl

  • Jak zrobić w domu skamienielinę? Jak wyhodować kryształ? Co to są inkluzje? Tego wszystkiego można się dowiedzieć z geologicznej gry „Gdy kamienie były żywe" , przygotowanej przez Ministerstwo Środowiska przy merytorycznym wsparciu Państwowego Instytutu Geologicznego.
  • Po początkowej fascynacji ruchem w obrazie filmowym nastąpił spadek zainteresowania kinem i widzów, i naukowców wykorzystujących to medium do dokumentacji swych badań. Kino zaczęto traktować jako jarmarczną, masową rozrywkę, przeznaczoną dla najniższych klas społecznych. Wynikało z braku pomysłów na tworzenie nowych filmów, które zaciekawiłyby publiczność.
  • Wśród utworów literackich dla dzieci i młodzieży zdarzają się takie, których bohaterowie są niezwykli, choć nie mogą zadziwić czytelników ani siłą fizyczną, ani magiczną mocą. Mam na myśli teksty przedstawiające postacie dotknięte niepełnosprawnością lub przewlekłą chorobą.

UWAGA! Ten serwis używa plików cookies i podobnych technologii. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na to. Więcej informacji o plikach cookies w dziale Polityka Prywatności.