Czy patrząc czasem na swojego potomka masz wrażenie, że to przybysz z innej planety? Mówicie, robicie, odbieracie i rozumiecie na zupełnie innych falach? A może twoje ojcostwo albo macierzyństwo przypomina czasem chodzenie po ciemnym, nieznanym, nieraz strasznym labiryncie? Albo masz wrażenie, że przydałaby ci się instrukcja obsługi dziecka – lub szkolenie przygotowujące do życia w rodzinie? Jeśli tak, to znaczy, ze myślisz podobnie jak autor książki „Pomocy, jestem tatą!” i właśnie dla ciebie jest ta publikacja.
To propozycja dla osób, którym rodzicielstwo – pomimo że to najwspanialsze doświadczenie na świecie – nie przysłoniło całego świata. Osób, które z dystansem, czasem z boku, potrafią spojrzeć na siebie i na rodzinę, którą tworzą. Dla kogoś, kto potrafi się przyznać, że nie jest rodzicem idealnym, że ma czasem wszystkiego dość i chciałby włączyć pauzę. Dla rodzica, który ma czasem chwile słabości i zwątpienia.
Ostrzegawczy, pomarańczowy kolor okładki i tytuł – jakby wyryty na ścianie resztkami sił z wezwaniem na pomoc – przyciągają wzrok czytelnika i kierują jego uwagę do środka książki. Kto zna Leszka Talko ten wie, czego może spodziewać się po tej książce – pomiędzy dużą dawką autoironii, dystansu i luzu, z jakimi autor pisze o sprawach bardzo przyziemnych – dotyczących każdej rodziny, odnajdujemy siebie. W osobach Moniki, narratora, Kudłatej i Pitulka – tkwią cechy każdego z nas, ich dialogi, kłótnie o to, kto ma wstać nad ranem do dziecka, szereg małżeńskich nieporozumień, sporów rodziców z dziećmi – znamy to przecież z własnego życia. Drobne, kobiece przywary, które autor skrzętnie odnalazł i przywołał – dodają książce uroku i jako kobieta wcale nie poczułam się urażona – wręcz przeciwnie – śmiałam się serdecznie, czytając poniekąd o sobie.
Najogólniej rzecz biorąc, książka traktuje o tym, jak być dobrym ojcem i nie zapomnieć o tym, że ma się pasje, swoje marzenia i ambicje – że jest się człowiekiem. Że oprócz żony i dzieci kocha się też troszkę siebie.
Pośmiejesz się pod nosem, przypomnisz sobie zabawne scenki z własnego życia, może odpoczniesz, a może wręcz przeciwnie – stracisz jedyne chwile, które mogłeś poświęcić na odpoczynek od obowiązków dnia powszedniego. Ważne, że zobaczysz, że nie tylko w twojej rodzinie cały weekend leżycie przed telewizorem, albo idziecie na obiad do baru szybkiej obsługi – że to wcale nie jest grzechem, pomyśleć czasem tylko o sobie.
I choć czeka nas ogrom pracy, poświęceń, wyrzeczeń, nieprzespanych nocy, nerwów i małżeńskich awantur – to warto. Warto być rodzicem – bo to coś więcej niż bycie człowiekiem. Warto – to ostatni wyraz w tej książce – podsumowanie rodzicielstwa. Przeczytać tę książkę też warto.
Karolina Zakrzewska
"Pomocy, jestem tatą!"
Leszek K. Talko
Nasza Księgarnia, 2008
"Dla dzieci najlepszym narzędziem poznawania świata jest doświadczenie."
Dodaj komentarz