e-book egodziecka

Zaprenumeruj newsletter, a otrzymasz od nas bezpłatnie e-book pt. „Rozwój dziecka w pierwszym roku życia”

Zapisz się do newsletter'a
 
newsletter

Porada dnia

Wydarzenia

Czytam egodziecka.pl

  • "Informacje prezentowane w Egodziecka.pl są bardzo przystępnie przekazywane - polecamy portal rodzicom naszych pacjentów"

    LOBUS Pracownia Diagnozy i Terapii Dziecka, Gabinet Integracji Sensorycznej

Reklama

Reklama

Partnerzy

Patronaty

Informacja

Portal Egodziecka.pl zaprasza na praktyki i staże studentów i absolwentów psychologii i pedagogiki, chcących współtworzyć wartościowe miejsce w Internecie, przeznaczone dla rodziców dzieci w wieku 0-10 lat. Szczegółowe informacje prześlemy zainteresowanym.
Prosimy o kontakt: kontakt@egodziecka.pl
Zapraszamy!

***   ***   ***
logo_polski_internet100_100

Po raz drugi startujemy w Konkursie Polski Internet!

Najnowsze na forum

Wymyślony przyjaciel dziecka

dodano: 07-11-2011
Maluchy uważają, że ich wymyślony przyjaciel istnieje naprawdę. Z tego powodu dorosłym tak trudno jest pojąć istotę niewidzialnego powiernika ich dziecka. Według statystyk dziewczynki dwukrotnie częściej niż chłopcy wymyślają sobie przyjaciół. Oczywiście, niewidzialna przyjaźń nie wyklucza realnych, bliskich relacji z kolegami i koleżankami.

Zdaniem psychologów rozwojowych wyimaginowana przyjaźń jest naturalnym etapem rozwoju. Zaczyna się pojawiać najczęściej w 3.- 4. roku życia, choć zdarza się to czasem wcześniej. Szósty rok życia wiąże się zwykle z końcem wymyślonej „znajomości”, ale bywa, że niektóre dzieci odwlekają go nawet do 10. roku życia. Taki niewidzialny przyjaciel może pojawić się w ich życiu zaledwie raz lub dwa razy, choć nierzadko wizyty są dużo częstsze. Ponadto nie musi być to jedna osoba, może to być nawet cała grupka. Maluch kreuje, a przecież dziecięca wyobraźnia jest przebogata!

Wymyślony przyjaciel jest towarzyszem zabaw, ale nie tylko. Spełnia on wiele ważnych dla dziecka ról, pojawiając się w sytuacji, gdy ono bardzo tego potrzebuje. To taki przyjaciel „na zawołanie”, zawsze obecny, bliski i jedyny w swoim rodzaju. Wyróżnia się wiele ról przez niego pełnionych. Mówi się przede wszystkim o pocieszycielu i opiekunie, który towarzyszy dziecku w trudnych przeżyciach, dbając o jego dobre samopoczucie, uspokajając i oferując schronienie w smutkach. Dziecko, tworząc niewidzialnego przyjaciela, czuje się pewniej i bezpieczniej. Mając obrońcę natomiast, nabiera sił do zmierzenia się z przeciwnościami, na przykład złośliwymi lub niemiłymi kolegami czy też kłócącymi się rodzicami. Niewidzialny przyjaciel jako wielbiciel zawsze dostarczy wyrazów uwielbienia i słów, które chciałoby w danym momencie usłyszeć. Niewidzialnemu przyjacielowi może przypaść również mniej przyjemna rola, mianowicie kozła ofiarnego. Maluch odreagowuje wtedy na nim swoją złość i frustracje.

Trzeba jeszcze raz podkreślić, że wymyślony przyjaciel jest dla dziecka postacią niezwykle ważną, bliską i realną. Zdarza się, że będzie ono wymagać od domowników odpowiedniego traktowania swojego „znajomego”, na przykład wyznaczania dla niego miejsca przy stole. Oczywiście, maluch zdaje sobie sprawę, że przyjaciel nie jest przez innych widziany, a czasem i z tego, że tak naprawdę nie istnieje. Dorośli powinni jednak uszanować przeżycia i emocje dziecka, bez naciskania, a już na pewno bez wyśmiewania. Jest to temat niezwykle ważny, wymagający od dorosłych taktu i wyczucia. Można delikatnie wypytać, ale nie na siłę, bez wymuszania odpowiedzi. Większość dzieci pragnie zachować niewidzialne przyjaźnie dla siebie. Świetnie, jeśli otoczenie „wchodzi” w rolę, tzn. traktuje wymyślonego przyjaciela jako rzeczywiście istniejącego. Warto wtedy zapytać go o coś, ale nie wprost, lecz przez dziecko. Pokażemy wtedy, że ten przyjaciel jest tylko jego.

Należy jednak być czujnym i obserwować, czy maluch nie zatraca się w wyimaginowanym świecie, niechętnie reagując przy tym na kontakty z rzeczywistością, gdyż taki stan rzeczy może wymagać interwencji.

Anna Chmielewska - pedagog, absolwentka pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej oraz edukacji elementarnej i terapii pedagogicznej na UAM w Poznaniu

 

Opublikowane w: Relacje
Słowa kluczowe:

Dodaj komentarz

Ciekawe książki

Pracownie i gabinety

Gabinety i poradnie psychologiczne, ośrodki pomocy i centra rozwoju. Jeśli szukasz wsparcia, pomocy psychologa, pedagoga czy logopedy, sprawdź w naszej bazie, wybierając odpowiednie województwo.

Jeśli prowadzisz poradnię, gabinet psychologiczny lub w inny sposób wspierasz dzieci, rodziców, rodziny i chcesz zaistnieć w naszej bazie, napisz: kontakt@egodziecka.pl

Co, gdzie, kiedy - Qlturka.pl

  • Już tylko dwa ostatnie tygodnie wakacji i półkolonii Lata w mieście w COCO. Aby przybliżyć Wam program, przedstawiamy jego rozpiskę. W imieniu organizatora zapraszamy dzieci na jednodniową lub tygodniową przygodę w Coco.
  • Stowarzyszenie Historyków Rzemiosła Artystycznego "Artificium" oraz Pentel Poland zapraszają na bezpłatne warsztaty dekorowania koszulek i toreb pastelami do tkanin firmy Pentel! Zajęcia są przeznaczone dla osób w każdym wieku.
  • Do 7 września trwa IV edycja międzymuzealnej, rodzinnej gry „Raz, dwa, trzy warszawiakiem jesteś ty". Projekt od czterech lat organizowany jest przez Muzeum Powstania Warszawskiego we współpracy z warszawskimi instytucjami kultury. Jego celem jest promowanie w atrakcyjny i nowatorski sposób wiedzy o historii Warszawy, a także zachęcanie do aktywnego i rodzinnego spędzania wakacji. Wystarczy odwiedzić osiem z dziewiętnastu instytucji, żeby zdobyć nagrody.

Warto przeczytać - Qlturka.pl

  • Podróże kształcą. Każda, choćby najmniejsza wycieczka, może stać się wielką przygodą i dostarczyć wiedzę, jakiej próżno szukać w podręcznikach. Każda z nich może stać się początkiem nowej fascynacji. Dlatego postanowiliśmy sprawdzić, jakie nietypowe muzea można zwiedzać w Polsce.
  • W kolejnej części cyklu zajmiemy się kinem francuskim lat dwudziestych, kiedy to pojawił się w filmie nurt impresjonistyczny i awangardowy. Te dwa pojęcia wywodzą się, rzecz jasna, ze sztuki, a za sztukę właśnie zaczęto w owym czasie uważać film. Ukazywały się wówczas liczne pisma krytyczne, które opisywały język nowej sztuki, tworząc w ten sposób teorię filmu.
  • O tym, jak powstała płyta „Bambukalambu” i o tym, kiedy córki każą jej zamilknąć – rozmawiamy z Ewą Konstancją Bułhak, aktorką Teatru Narodowego oraz autorka płyty z piosenkami dla dzieci „Bambukalambu”.

UWAGA! Ten serwis używa plików cookies i podobnych technologii. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na to. Więcej informacji o plikach cookies w dziale Polityka Prywatności.