e-book egodziecka

Zaprenumeruj newsletter, a otrzymasz od nas bezpłatnie e-book pt. „Rozwój dziecka w pierwszym roku życia”

Zapisz się do newsletter'a
 
newsletter

Porada dnia

Wydarzenia

Czytam egodziecka.pl

  • ”Egodziecka.pl to dla mnie źródło inspiracji. Portal poleca świetną literaturę fachową, którą ja z kolei polecam moim Klientom."

    Justyna Sawicka, www.bookafka.pl

Reklama

Reklama

Partnerzy

Patronaty

Informacja

Portal Egodziecka.pl zaprasza na praktyki i staże studentów i absolwentów psychologii i pedagogiki, chcących współtworzyć wartościowe miejsce w Internecie, przeznaczone dla rodziców dzieci w wieku 0-10 lat. Szczegółowe informacje prześlemy zainteresowanym.
Prosimy o kontakt: kontakt@egodziecka.pl
Zapraszamy!

***   ***   ***
logo_polski_internet100_100

Po raz drugi startujemy w Konkursie Polski Internet!

Najnowsze na forum

Wymyślony przyjaciel dziecka

dodano: 07-11-2011
Maluchy uważają, że ich wymyślony przyjaciel istnieje naprawdę. Z tego powodu dorosłym tak trudno jest pojąć istotę niewidzialnego powiernika ich dziecka. Według statystyk dziewczynki dwukrotnie częściej niż chłopcy wymyślają sobie przyjaciół. Oczywiście, niewidzialna przyjaźń nie wyklucza realnych, bliskich relacji z kolegami i koleżankami.

Zdaniem psychologów rozwojowych wyimaginowana przyjaźń jest naturalnym etapem rozwoju. Zaczyna się pojawiać najczęściej w 3.- 4. roku życia, choć zdarza się to czasem wcześniej. Szósty rok życia wiąże się zwykle z końcem wymyślonej „znajomości”, ale bywa, że niektóre dzieci odwlekają go nawet do 10. roku życia. Taki niewidzialny przyjaciel może pojawić się w ich życiu zaledwie raz lub dwa razy, choć nierzadko wizyty są dużo częstsze. Ponadto nie musi być to jedna osoba, może to być nawet cała grupka. Maluch kreuje, a przecież dziecięca wyobraźnia jest przebogata!

Wymyślony przyjaciel jest towarzyszem zabaw, ale nie tylko. Spełnia on wiele ważnych dla dziecka ról, pojawiając się w sytuacji, gdy ono bardzo tego potrzebuje. To taki przyjaciel „na zawołanie”, zawsze obecny, bliski i jedyny w swoim rodzaju. Wyróżnia się wiele ról przez niego pełnionych. Mówi się przede wszystkim o pocieszycielu i opiekunie, który towarzyszy dziecku w trudnych przeżyciach, dbając o jego dobre samopoczucie, uspokajając i oferując schronienie w smutkach. Dziecko, tworząc niewidzialnego przyjaciela, czuje się pewniej i bezpieczniej. Mając obrońcę natomiast, nabiera sił do zmierzenia się z przeciwnościami, na przykład złośliwymi lub niemiłymi kolegami czy też kłócącymi się rodzicami. Niewidzialny przyjaciel jako wielbiciel zawsze dostarczy wyrazów uwielbienia i słów, które chciałoby w danym momencie usłyszeć. Niewidzialnemu przyjacielowi może przypaść również mniej przyjemna rola, mianowicie kozła ofiarnego. Maluch odreagowuje wtedy na nim swoją złość i frustracje.

Trzeba jeszcze raz podkreślić, że wymyślony przyjaciel jest dla dziecka postacią niezwykle ważną, bliską i realną. Zdarza się, że będzie ono wymagać od domowników odpowiedniego traktowania swojego „znajomego”, na przykład wyznaczania dla niego miejsca przy stole. Oczywiście, maluch zdaje sobie sprawę, że przyjaciel nie jest przez innych widziany, a czasem i z tego, że tak naprawdę nie istnieje. Dorośli powinni jednak uszanować przeżycia i emocje dziecka, bez naciskania, a już na pewno bez wyśmiewania. Jest to temat niezwykle ważny, wymagający od dorosłych taktu i wyczucia. Można delikatnie wypytać, ale nie na siłę, bez wymuszania odpowiedzi. Większość dzieci pragnie zachować niewidzialne przyjaźnie dla siebie. Świetnie, jeśli otoczenie „wchodzi” w rolę, tzn. traktuje wymyślonego przyjaciela jako rzeczywiście istniejącego. Warto wtedy zapytać go o coś, ale nie wprost, lecz przez dziecko. Pokażemy wtedy, że ten przyjaciel jest tylko jego.

Należy jednak być czujnym i obserwować, czy maluch nie zatraca się w wyimaginowanym świecie, niechętnie reagując przy tym na kontakty z rzeczywistością, gdyż taki stan rzeczy może wymagać interwencji.

Anna Chmielewska - pedagog, absolwentka pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej oraz edukacji elementarnej i terapii pedagogicznej na UAM w Poznaniu

 

Opublikowane w: Relacje
Słowa kluczowe:

Dodaj komentarz

Ciekawe książki

Pracownie i gabinety

Gabinety i poradnie psychologiczne, ośrodki pomocy i centra rozwoju. Jeśli szukasz wsparcia, pomocy psychologa, pedagoga czy logopedy, sprawdź w naszej bazie, wybierając odpowiednie województwo.

Jeśli prowadzisz poradnię, gabinet psychologiczny lub w inny sposób wspierasz dzieci, rodziców, rodziny i chcesz zaistnieć w naszej bazie, napisz: kontakt@egodziecka.pl

Co, gdzie, kiedy - Qlturka.pl

  • Minęło już 30 niedzielnych projekcji i warsztatów porankowych w Centrum Sztuki WRO! W ostatnią niedzielę lipca WRO zaprasza na Wakacyjny Poranek Filmowy, po którym nastąpi miesięczna - sierpniowa przerwa, by z nowym, wypoczętym programem wrócić już od początku września.
  • Klub Kultury Saska Kępa zaprasza w najbliższą niedzielę o godzinie 11:00 dzieci wraz z rodzicami do wspólnego oglądania przygód podróży Maj i Sonny'ego na dużym ekranie w ramach cyklu "Dziecięce Kino Kępa". Polecamy!
  • Indygo Pracownia Ceramiki dołącza do świętowania urodzin Łodzi i zaprasza w sobotę (26 lipca, godz. 10:00-11:30) na warsztaty lepienia widniejącej w herbie miasta łódki.

Warto przeczytać - Qlturka.pl

  • „Gra i jej pokręcone zasady mają wpływ na realny świat. Bo zabijasz swoją wrażliwość, obojętniejesz, tracisz orientację i wydaje ci się, że wszystko tak wygląda, że nie ma bólu, że są dwa życia i wszystko można zresetować, albo zasejwować".
  • O tym, że na Poranki można wybrać się do kina pewnie każdy wie. Nielicznym jednak przyjdzie do głowy, by zaplanować seans… w Instytucie Słowackim w Warszawie, gdzie raz w miesiącu w sobotę odbywają się Poranki z animacją słowacką.
  • Przed nami, jak co roku o tej porze, dużo pracy. Wszyscy pomagają, każdy wie, co się robi z ciastem pierniczkowym i jak zrobić łańcuchy na choinkę... Ale jak przygotować Wigilię, kiedy wokół buszują dzieciaki? To nie lada sztuka, bo w czasie, kiedy my zajmujemy się robieniem porządków i świątecznych wypieków, dzieciom godziny ciągną się w nieskończoność. Co zrobić, żeby co pięć minut nie słyszeć kolejnego "nudzę się..."? Świetny i jednocześnie wartościowy sposób na to znalazła... Edyta Jungowska!

UWAGA! Ten serwis używa plików cookies i podobnych technologii. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na to. Więcej informacji o plikach cookies w dziale Polityka Prywatności.