e-book egodziecka

Zaprenumeruj newsletter, a otrzymasz od nas bezpłatnie e-book pt. „Rozwój dziecka w pierwszym roku życia”

Zapisz się do newsletter'a
 
Reklama
newsletter

Porada dnia

Wydarzenia

Czytam egodziecka.pl

  • "Egodziecka.pl bywa dla mnie źródłem inspiracji do pracy, a także przypomina mi niejednokrotnie o ważnych kwestiach."

    Agata - mama 10-letniego Tymona, Gliwice

Reklama

Reklama

Partnerzy

Patronaty

Informacja

Portal Egodziecka.pl zaprasza na praktyki i staże studentów i absolwentów psychologii i pedagogiki, chcących współtworzyć wartościowe miejsce w Internecie, przeznaczone dla rodziców dzieci w wieku 0-10 lat. Szczegółowe informacje prześlemy zainteresowanym.
Prosimy o kontakt: kontakt@egodziecka.pl
Zapraszamy!

***   ***   ***
logo_polski_internet100_100

Po raz drugi startujemy w Konkursie Polski Internet!

Najnowsze na forum

Wymyślony przyjaciel dziecka

dodano: 07-11-2011
Maluchy uważają, że ich wymyślony przyjaciel istnieje naprawdę. Z tego powodu dorosłym tak trudno jest pojąć istotę niewidzialnego powiernika ich dziecka. Według statystyk dziewczynki dwukrotnie częściej niż chłopcy wymyślają sobie przyjaciół. Oczywiście, niewidzialna przyjaźń nie wyklucza realnych, bliskich relacji z kolegami i koleżankami.

Zdaniem psychologów rozwojowych wyimaginowana przyjaźń jest naturalnym etapem rozwoju. Zaczyna się pojawiać najczęściej w 3.- 4. roku życia, choć zdarza się to czasem wcześniej. Szósty rok życia wiąże się zwykle z końcem wymyślonej „znajomości”, ale bywa, że niektóre dzieci odwlekają go nawet do 10. roku życia. Taki niewidzialny przyjaciel może pojawić się w ich życiu zaledwie raz lub dwa razy, choć nierzadko wizyty są dużo częstsze. Ponadto nie musi być to jedna osoba, może to być nawet cała grupka. Maluch kreuje, a przecież dziecięca wyobraźnia jest przebogata!

Wymyślony przyjaciel jest towarzyszem zabaw, ale nie tylko. Spełnia on wiele ważnych dla dziecka ról, pojawiając się w sytuacji, gdy ono bardzo tego potrzebuje. To taki przyjaciel „na zawołanie”, zawsze obecny, bliski i jedyny w swoim rodzaju. Wyróżnia się wiele ról przez niego pełnionych. Mówi się przede wszystkim o pocieszycielu i opiekunie, który towarzyszy dziecku w trudnych przeżyciach, dbając o jego dobre samopoczucie, uspokajając i oferując schronienie w smutkach. Dziecko, tworząc niewidzialnego przyjaciela, czuje się pewniej i bezpieczniej. Mając obrońcę natomiast, nabiera sił do zmierzenia się z przeciwnościami, na przykład złośliwymi lub niemiłymi kolegami czy też kłócącymi się rodzicami. Niewidzialny przyjaciel jako wielbiciel zawsze dostarczy wyrazów uwielbienia i słów, które chciałoby w danym momencie usłyszeć. Niewidzialnemu przyjacielowi może przypaść również mniej przyjemna rola, mianowicie kozła ofiarnego. Maluch odreagowuje wtedy na nim swoją złość i frustracje.

Trzeba jeszcze raz podkreślić, że wymyślony przyjaciel jest dla dziecka postacią niezwykle ważną, bliską i realną. Zdarza się, że będzie ono wymagać od domowników odpowiedniego traktowania swojego „znajomego”, na przykład wyznaczania dla niego miejsca przy stole. Oczywiście, maluch zdaje sobie sprawę, że przyjaciel nie jest przez innych widziany, a czasem i z tego, że tak naprawdę nie istnieje. Dorośli powinni jednak uszanować przeżycia i emocje dziecka, bez naciskania, a już na pewno bez wyśmiewania. Jest to temat niezwykle ważny, wymagający od dorosłych taktu i wyczucia. Można delikatnie wypytać, ale nie na siłę, bez wymuszania odpowiedzi. Większość dzieci pragnie zachować niewidzialne przyjaźnie dla siebie. Świetnie, jeśli otoczenie „wchodzi” w rolę, tzn. traktuje wymyślonego przyjaciela jako rzeczywiście istniejącego. Warto wtedy zapytać go o coś, ale nie wprost, lecz przez dziecko. Pokażemy wtedy, że ten przyjaciel jest tylko jego.

Należy jednak być czujnym i obserwować, czy maluch nie zatraca się w wyimaginowanym świecie, niechętnie reagując przy tym na kontakty z rzeczywistością, gdyż taki stan rzeczy może wymagać interwencji.

Anna Chmielewska - pedagog, absolwentka pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej oraz edukacji elementarnej i terapii pedagogicznej na UAM w Poznaniu

 

Opublikowane w: Relacje
Słowa kluczowe:

Dodaj komentarz

Ciekawe książki

Pracownie i gabinety

Gabinety i poradnie psychologiczne, ośrodki pomocy i centra rozwoju. Jeśli szukasz wsparcia, pomocy psychologa, pedagoga czy logopedy, sprawdź w naszej bazie, wybierając odpowiednie województwo.

Jeśli prowadzisz poradnię, gabinet psychologiczny lub w inny sposób wspierasz dzieci, rodziców, rodziny i chcesz zaistnieć w naszej bazie, napisz: kontakt@egodziecka.pl

Co, gdzie, kiedy - Qlturka.pl

  • Spotkanie ze Świętym Mikołajem, warsztaty artystyczne z Elfami, zimowe militarne przejażdżki oraz kuligi z ogniskiem - takie oto atrakcje czekają na wszystkich, którzy odwiedzą Wioskę Świętego Mikołaja w Mazurolandii. Pobyt na Mazurach Święty zarezerwował do 28 lutego.
  • Wieczór sylwestrowy z dzieckiem? Kino Praha ma dla Was idealną propozycję! Przyjdź ze swoją pociechą do Kina Praha na sylwestrową zabawę z DJ'em i specjalne pokazy filmów familijnych. Kino Praha zaprasza na jedyny taki wieczór sylwestrowy w Warszawie! Start 31 grudnia o godz. 18.30!
  • W grudniu Teatr Maskarada pokaże w Wypiekach Kultury przedstawienia dla dzieci: "Elfy i fabryka prezentów" oraz "Kuba i Buba, czyli awantura do kwadratu" .

Warto przeczytać - Qlturka.pl

  • Na Małą Warszawską Jesień chodzimy od początku jej istnienia - czyli już trzeci rok. Dzieciaki zawsze świetnie się bawią. A ja - za każdym razem z zapartym tchem i szeroko otwartymi oczami podziwiam twórców poszczególnych wydarzeń Małej WJ za ich sposoby przybliżenia dzieciom świata muzyki - przez zabawę i bardzo kreatywnie.
  • Były muzea zabawek, były muzea bajek i baśni. I choć mogłoby się wydawać, że na tym mógłby się skończyć repertuar muzeów, w których dzieci nie będą się śmiertelnie nudziły, to jednak jest jeszcze kilka, które najmłodszych zwiedzających powinny zainteresować. W tym odcinku postanowiłam zejść do podziemia, by bliżej przyjrzeć się muzeom diabła, ognia, zapałek i... krasnala, który zaprowadzi nas jeszcze w innym, nieoczekiwanym kierunku. Chyba zrobi nam się tutaj nieco tajemniczo, złowrogo i... miniaturowo!
  • Niestety wciąż wielu rodziców uważa, że na odwiedzanie galerii i muzeów przyjdzie czas, gdy dziecko podrośnie. Nic bardziej mylnego! Z dzieckiem w każdym wieku można pójść do muzeum czy galerii. Oczywiście nie dotyczy to wszystkich miejsc na muzealnej mapie Polski, z pewnością wizyta w Muzeum Auschwitz z przedszkolakiem jest wyrazem głupoty jego rodziców, a nie zainteresowania historią współczesną.

UWAGA! Ten serwis używa plików cookies i podobnych technologii. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na to. Więcej informacji o plikach cookies w dziale Polityka Prywatności.